Wraz z rozwojem przemysłu w rejonie moreny Łuku Mużakowa następował rozwój kolei. W 1867 roku Weißwasser zostało przyłączone do linii łączącej Berlin z Görlitz. Trzeci właściciele dóbr Muskau – rodzina von Arnim – rozwijali również przemysł w swoich majątkach. Liczne zakłady wykorzystujące lokalne pokłady węgla brunatnego, iłów ceramicznych i piasków szklarskich wymagały sprawnego transportu urobku i produktów. Zaczęto budowę wąskotorowej kolejki (600 mm rozstawu szyn), która dała początek dzisiejszej Mużakowskiej Kolejce Leśnej.
W ciągu kilku lat sieć osiągnęła długość 85 km torów. Wraz z zanikiem przemysłu w latach 60.–70. XX wieku kolejka traciła na znaczeniu i stopniowo likwidowano jej części. W latach 80. zaczęli działać Przyjaciele Mużakowskiej Kolejki Leśnej, którzy ostatecznie doprowadzili do powrotu jej funkcjonowania w celach turystycznych. Dziś kolejką można dojechać do Weißwasser oraz Parku Rododendronów i Azalii w Kromlau.
Przed stacją kolejki znajduje się budynek Łaźni Hermanna, który był kluczowym elementem Parku Zdrojowego. To tutaj przeprowadzano najpopularniejsze kąpiele borowinowe i w igliwiu. Na ścianie budynku z kopułą znajduje się mocno zażelaziona misa z wodą z tutejszego źródła, które dało początek zdrojowi.
Powyżej stacji i Łaźni wznoszą się wzgórza, które pamiętają czasy tutejszej kopalni ałunu. Tam też rozciąga się kolejna część Parku Mużakowskiego – tzw. Park Górski z jednymi z najpiękniejszych osi widokowych.