Grób Nieznajomego należy do najbardziej tajemniczych, a zarazem symbolicznych miejsc w Parku Mużakowskim. Geneza tego pomysłu sięga 1832 roku, kiedy – jak głosi tradycja – podczas prac ogrodowych odnaleziono szczątki młodego mężczyzny. Książę Pückler polecił pochować je ponownie i wykorzystał to zdarzenie jako punkt wyjścia do stworzenia elementu swojej sentymentalnej kompozycji. W ten sposób wydarzenie to zostało przekształcone w świadomie zaprojektowaną historię o silnym ładunku emocjonalnym, mającą skłaniać do refleksji nad przemijaniem, losem człowieka i tajemnicą przeszłości.

Układ mogiły, krzyża, kamiennego stołu i ławy tworzy zamkniętą przestrzeń wyciszenia. Choć przeprowadzone prace renowacyjne nie potwierdziły prawdziwości tej opowieści i nie odnaleziono tu żadnych szczątków, prawdziwe znaczenie tego miejsca tkwi właśnie w niedopowiedzeniu. Każdy odwiedzający tworzy własną interpretację, a krajobraz oddziałuje tu nie tylko na wzrok, lecz także na wyobraźnię i emocje. Grób wpisuje się w ideę parku jako opowieści odkrywanej w ruchu. Po otwartych panoramach pojawia się tutaj moment zatrzymania i skupienia.

Grób Nieznajomego został zniszczony w czasie wojny, a następnie odtworzony na podstawie materiałów historycznych w 2015 roku. Niezależnie od tego, czy pierwotna historia jest prawdziwa, jego istnienie ukazuje sposób myślenia księcia Pücklera. Park nie miał być jedynie piękny, lecz przede wszystkim poruszający. To jedno z miejsc, w których ujawnia się idea krajobrazu jako doświadczenia i obrazu zmieniającego się wraz z percepcją odwiedzającego. Park Mużakowski jest nie tylko kompozycją przestrzenną, ale przede wszystkim opowieścią – opowieścią, która ma skłaniać do refleksji i budzić emocje.