W latach 40. XIX wieku książę Pückler zlecił Ludwigowi Persiusowi, wybitnemu przedstawicielowi niemieckiego klasycyzmu i uczniowi Karla Friedricha Schinkla, budowę nowego browaru w jego obecnej lokalizacji. W 1845 roku, niedługo po sprzedaży Muskau przez Pücklera, otwarto browar wraz z przylegającą do niego restauracją „Hotel Düsseldorf”.

Zajazd, wzniesiony w duchu normandzkiego neogotyku – z wykuszami, ozdobnymi wieżyczkami, blankami i kolorowymi dachówkami – nadał scenerii malowniczy charakter. Wschodnia strona sięgała daleko w głąb parku, z którego prowadziło bezpośrednie wyjście na dziedziniec browaru. Zarówno restauracja, jak i imponujący, a zarazem prosty, wolnostojący budynek browaru wyróżniały się nietynkowanymi, ceglanymi fasadami. Po nabyciu majątku w Mużakowie przez księcia Fryderyka Holenderskiego (1797–1881), w 1846 roku zajazd przemianowano na „Niederländischer Hof” (Dwór Holenderski). ).

 Pod koniec II wojny światowej górne kondygnacje browaru i Dwór Holenderski uległy zniszczeniu w pożarze, lecz szybko je odbudowano. Od 1953 roku browar działał jako przedsiębiorstwo państwowe. Produkcja piwa zakończyła się w 1974 roku, po czym wytwarzano tam wyłącznie napoje bezalkoholowe aż do jego zamknięcia w 1991 roku.

W 2017 roku Wolnemu Państwu Saksonia udało się nabyć nieruchomość i rozpocząć jej renowację z myślą o przyszłym użytkowaniu. Inwestycja  w browar pozwala na trwałe i zrównoważone wypełnienie luki w strefie ochronnej (buforowej) Parku Mużakowskiego, która ma kluczowe znaczenie dla statusu Obiektu Światowego Dziedzictwa UNESCO.